ประวัติและข้อมูลจังหวัดปทุมธานี (เมืองบัว) ฉบับสมบูรณ์

จังหวัดปทุมธานีเดิมชื่อ “เมืองสามโคก” ตั้งขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ราว พ.ศ. 2202 รัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เมื่อชาวมอญจากเมืองเมาะตะมะอพยพหนีศึกพม่าเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งถิ่นฐานที่บ้านสามโคก ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ที่มาของชื่อ “ปทุมธานี” ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (รัชกาลที่ 2) เมื่อครั้งเสด็จประพาสเมืองสามโคก ราษฎรชาวมอญได้นำดอกบัวขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายเป็นจำนวนมาก จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามเมืองใหม่ว่า “เมืองประทุมธานี” ภายหลังเปลี่ยนเป็น “ปทุมธานี” อันหมายถึงเมืองแห่งดอกบัว จึงได้สมญาว่า “เมืองบัว” รากวัฒนธรรมมอญ ปทุมธานีมีรากวัฒนธรรมมอญที่เข้มแข็งสืบทอดมาถึงปัจจุบัน เห็นได้จากวัดมอญเก่าแก่ ประเพณีตักบาตรพระร้อยทางเรือริมแม่น้ำเจ้าพระยา อาหารพื้นถิ่น และวิถีชุมชนริมน้ำ โดยเฉพาะย่านสามโคก ข้อมูลทั่วไป ปทุมธานีตั้งอยู่ภาคกลาง ติดกรุงเทพมหานครทางทิศใต้ มีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่าน เดินทางสะดวกทั้งรถยนต์และรถไฟฟ้าสายสีแดง แบ่งการปกครองเป็น 7 อำเภอ ได้แก่ เมืองปทุมธานี คลองหลวง ธัญบุรี หนองเสือ ลาดหลุมแก้ว ลำลูกกา และสามโคก สัญลักษณ์ประจำจังหวัด • ตราประจำจังหวัด: รูปดอกบัวหลวงสีชมพูและรวงข้าวสีทอง หมายถึงความอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร • ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกบัวหลวง • ต้นไม้ประจำจังหวัด: ต้นปาริชาต • สีประจำจังหวัด: น้ำเงิน-ขาว คำขวัญประจำจังหวัด “ถิ่นบัวหลวง เมืองรวงข้าว เชื้อชาวมอญ นครธรรมะ พระตำหนักรวมใจ สดใสเจ้าพระยา ก้าวหน้าอุตสาหกรรม” ของดีและของฝาก ปทุมธานีขึ้นชื่อเรื่องดอกบัว ข้าว และสินค้า OTOP ชุมชน รวมถึงขนมและอาหารพื้นถิ่นแบบมอญ เป็นของฝากที่หาได้ตามตลาดและชุมชนริมน้ำทั่วจังหวัด